What do you think?
Rate this book
Me(m)diewistyka. Cudownie dziwna sztuka średniowiecza
Postaci przebite strzałami, przypiekane na ruszcie, wychodzące z brzucha smoka, demoniczne stwory z twarzami na pośladkach…
Co to wszystko znaczy???
I przede wszystkim:
DLACZEGO SZTUKA ŚREDNIOWIECZA JEST TAKA DZIWNA?
Zofia Załęska, historyczka sztuki, na Instagramie znana jako memdiewistka, zabiera cię w fascynującą podróż, po której spojrzysz inaczej na średniowieczną sztukę.
Co według św. Hildegardy leczyła maść z jednorożca?
Jakie pojawiły się spin-offy Pieśni o Rolandzie?
Dlaczego bóbr pokazywał swoje jądra?
Na kogo polowano z fallicznymi dzidami?
Dlaczego lekarz musiał znać znak zodiaku pacjenta
i sprawdzić fazę księżyca przed rozpoczęciem badania?
ŚREDNIOWIECZNA SZTUKA JUŻ NIGDY NIE BĘDZIE DLA CIEBIE NUDNA
Co to wszystko znaczy???
I przede wszystkim:
DLACZEGO SZTUKA ŚREDNIOWIECZA JEST TAKA DZIWNA?
Zofia Załęska, historyczka sztuki, na Instagramie znana jako memdiewistka, zabiera cię w fascynującą podróż, po której spojrzysz inaczej na średniowieczną sztukę.
Co według św. Hildegardy leczyła maść z jednorożca?
Jakie pojawiły się spin-offy Pieśni o Rolandzie?
Dlaczego bóbr pokazywał swoje jądra?
Na kogo polowano z fallicznymi dzidami?
Dlaczego lekarz musiał znać znak zodiaku pacjenta
i sprawdzić fazę księżyca przed rozpoczęciem badania?
ŚREDNIOWIECZNA SZTUKA JUŻ NIGDY NIE BĘDZIE DLA CIEBIE NUDNA
- GenresArtNonfictionHistory
320 pages, Hardcover
First published April 8, 2026
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 5 of 5 reviews
April 23, 2026
4,5
Może nie do końca tego się spodziewałam, myślałam że będzie więcej dziwnych obrazków, ale czytało się naprawdę dobrze i w sumie koniec końców zdaję mi się że coś z tego nawet sobie przyswoiłam
Może nie do końca tego się spodziewałam, myślałam że będzie więcej dziwnych obrazków, ale czytało się naprawdę dobrze i w sumie koniec końców zdaję mi się że coś z tego nawet sobie przyswoiłam
April 21, 2026
[Współpraca z wydawnictwem Znak]
Dotychczas nie zdawałam sobie sprawy z czegoś bardzo oczywistego — aby w pełni zrozumieć sztukę, trzeba mieć choćby podstawowe pojęcie o historii. Jako że nie jestem jej fanką (co powtarzam za każdym razem, gdy recenzuję książkę w jakimś stopniu dotykającą tego tematu — sorry), odkrycie to nie przyszło mi zbyt łatwo.
Dzięki "Me(m)diewistyce" możemy zagłębić się w tajniki średniowiecznej sztuki. Zrozumieć, dlaczego była tak dziwna i wyjątkowa. Dzięki autorce, która notabene prowadzi fantastyczne konto na Instagramie (@memdiewistka), uczymy się, jak odczytywać średniowieczne dzieła, na co zwracać uwagę i gdzie ukryte są artystyczne smaczki.
Choć jakiś czas temu odkryłam w sobie miłość do sztuki, a zwłaszcza malarstwa, dotychczas trochę nudziła mnie sztuka sakralna, a przecież stanowi ona dużą część dorobku średniowiecza.
Książka odczarowuje nawet ten nurt. Wcześniej wydawał mi się nudny, pompatyczny i poważny. Myślałam, że nie ma w nim miejsca na oryginalność i fantazję, że jest powtarzalny i mało dynamiczny. Tymczasem pełno tam symboli i dziwności, na przykład jednorożec na kolanach Maryi.
Książka uczy, jak ważne są detale w dziełach, które pełne są ukrytych znaczeń, co nadaje im drugie dno, które warto odkryć.
Mam nadzieję, że dzięki niej przy następnej wizycie w muzeum będę potrafiła wyczytać z dzieł nieco więcej.
Te ciekawostki sprawiają, że średniowiecze przestaje być nudnym kawałkiem historii prosto z podręcznika, a staje się ciekawą, pełną ludzkiej kreatywności epoką.
Styl autorki jest niesamowicie ciekawy, lekki, z ogromną dawką humoru, który jednocześnie nie jest nachalny. Dzięki temu, a także licznym nawiązaniom do popkultury, czytelnik, który może być laikiem – jak ja, nie pogubi się w przytaczanych wątkach.
Jednocześnie lekkość stylu nie odbiera merytoryki. Z każdej strony czuć ogromną pasję autorki.
Na plus zasługuje także sposób uporządkowania przekazywanej wiedzy. Rozdziały są niezbyt długie, wzbogacone ilustracjami, a poszczególne tematy płynnie przechodzą jeden w drugi.
Dzięki licznym ilustracjom łatwiej śledzić wywody autorki. Czynią lekturę bardziej angażującą i pozwalają od razu zobaczyć detale, o których mowa.
Istotne jest również umieszczenie na końcu książki obszernej bibliografii, spisu ilustracji oraz licznych przypisów.
Myślę, że to książka dla miłośników różnego rodzaju ciekawostek i sztuki, a paradoksalnie również dla tych, którzy sztuki się boją i jej nie rozumieją.
Po takiej lekturze aż chce się rzucić wszystko i pojechać... do muzeum.
Dotychczas nie zdawałam sobie sprawy z czegoś bardzo oczywistego — aby w pełni zrozumieć sztukę, trzeba mieć choćby podstawowe pojęcie o historii. Jako że nie jestem jej fanką (co powtarzam za każdym razem, gdy recenzuję książkę w jakimś stopniu dotykającą tego tematu — sorry), odkrycie to nie przyszło mi zbyt łatwo.
Dzięki "Me(m)diewistyce" możemy zagłębić się w tajniki średniowiecznej sztuki. Zrozumieć, dlaczego była tak dziwna i wyjątkowa. Dzięki autorce, która notabene prowadzi fantastyczne konto na Instagramie (@memdiewistka), uczymy się, jak odczytywać średniowieczne dzieła, na co zwracać uwagę i gdzie ukryte są artystyczne smaczki.
Choć jakiś czas temu odkryłam w sobie miłość do sztuki, a zwłaszcza malarstwa, dotychczas trochę nudziła mnie sztuka sakralna, a przecież stanowi ona dużą część dorobku średniowiecza.
Książka odczarowuje nawet ten nurt. Wcześniej wydawał mi się nudny, pompatyczny i poważny. Myślałam, że nie ma w nim miejsca na oryginalność i fantazję, że jest powtarzalny i mało dynamiczny. Tymczasem pełno tam symboli i dziwności, na przykład jednorożec na kolanach Maryi.
Książka uczy, jak ważne są detale w dziełach, które pełne są ukrytych znaczeń, co nadaje im drugie dno, które warto odkryć.
Mam nadzieję, że dzięki niej przy następnej wizycie w muzeum będę potrafiła wyczytać z dzieł nieco więcej.
Te ciekawostki sprawiają, że średniowiecze przestaje być nudnym kawałkiem historii prosto z podręcznika, a staje się ciekawą, pełną ludzkiej kreatywności epoką.
Styl autorki jest niesamowicie ciekawy, lekki, z ogromną dawką humoru, który jednocześnie nie jest nachalny. Dzięki temu, a także licznym nawiązaniom do popkultury, czytelnik, który może być laikiem – jak ja, nie pogubi się w przytaczanych wątkach.
Jednocześnie lekkość stylu nie odbiera merytoryki. Z każdej strony czuć ogromną pasję autorki.
Na plus zasługuje także sposób uporządkowania przekazywanej wiedzy. Rozdziały są niezbyt długie, wzbogacone ilustracjami, a poszczególne tematy płynnie przechodzą jeden w drugi.
Dzięki licznym ilustracjom łatwiej śledzić wywody autorki. Czynią lekturę bardziej angażującą i pozwalają od razu zobaczyć detale, o których mowa.
Istotne jest również umieszczenie na końcu książki obszernej bibliografii, spisu ilustracji oraz licznych przypisów.
Myślę, że to książka dla miłośników różnego rodzaju ciekawostek i sztuki, a paradoksalnie również dla tych, którzy sztuki się boją i jej nie rozumieją.
Po takiej lekturze aż chce się rzucić wszystko i pojechać... do muzeum.
April 17, 2026
Me(m)diewistyka, czyli książka która odczarowuje trochę świat i pokazuje, jak bardzo był dziwny, ponieważ nie jest to nudny wykład z historii, ale angażująca podróż pełna absurdów i poznawania średniowiecznej wyobraźni.
Chyba każdy widział średniowieczne obrazy, które bawią, niepokoją i wprowadzają zdumienie. Mnie nieprzerwanie bawi pycisko szatana z czołówki serialu 1670 (tak, tak Januszowy humor pyta, hyhy). Niejednokrotnie spotkać się można z grillowanymi ciałami, przebitymi włóczniami, jakieś hybrydowe stwory i wiele innych. Za sprawą Załęskiej można się z tą „dziwnością” zaznajomić i oswoić, a co ważniejsze zrozumieć, bo w tym jest logika, przesłania moralizatorskie, ale i średniowieczne poczucie humoru.
Książka ma w sobie niesamowita lekkość i przez nią się po prostu przyjemnie płynie, a autorka z wielka erudycja żongluje tematami, ale i anegdotami, które same w sobie są kopalnią memów. Padają tu pytania z pozoru absurdalne i prowokujące, ale ta prowokacja wciągała mnie w ten świat, w jego refleksyjność i dawne poczucie humoru.
Jako fanka wszechobecnej ironii czułam się tutaj jak ryba w wodzie, gdzie dystans do wszystkiego mnie bawił. Wiele osób przeżyje szok, gdy nudno przedstawiane szkolne średniowiecze, za sprawą tej książki stanie się angażujące, ciekawe i zabawne.
Pod warstwą zabawy kryje się jednak potężna dawka wiedzy i umiejętności interpretacji sztuki, bo autorka jasno pokazuje, że nasze interpretacje nie zawsze są trafne, przez co tracimy naprawdę wiele.
Książka lekka i przyjemna w odbiorze, dająca przy tym sporo wiedzy i czystej radości. Cała średniowieczna sztuka po przeczytaniu jest już inna, bo ja zaczynam rozumieć i widzieć nie tylko dziwne obrazki. „Me(m)diewistyka” niesamowicie uświadamia i pokazuje, że nie średniowiecze było dziwne, tylko współcześnie jest nierozumiane, a szkoda.
Chyba każdy widział średniowieczne obrazy, które bawią, niepokoją i wprowadzają zdumienie. Mnie nieprzerwanie bawi pycisko szatana z czołówki serialu 1670 (tak, tak Januszowy humor pyta, hyhy). Niejednokrotnie spotkać się można z grillowanymi ciałami, przebitymi włóczniami, jakieś hybrydowe stwory i wiele innych. Za sprawą Załęskiej można się z tą „dziwnością” zaznajomić i oswoić, a co ważniejsze zrozumieć, bo w tym jest logika, przesłania moralizatorskie, ale i średniowieczne poczucie humoru.
Książka ma w sobie niesamowita lekkość i przez nią się po prostu przyjemnie płynie, a autorka z wielka erudycja żongluje tematami, ale i anegdotami, które same w sobie są kopalnią memów. Padają tu pytania z pozoru absurdalne i prowokujące, ale ta prowokacja wciągała mnie w ten świat, w jego refleksyjność i dawne poczucie humoru.
Jako fanka wszechobecnej ironii czułam się tutaj jak ryba w wodzie, gdzie dystans do wszystkiego mnie bawił. Wiele osób przeżyje szok, gdy nudno przedstawiane szkolne średniowiecze, za sprawą tej książki stanie się angażujące, ciekawe i zabawne.
Pod warstwą zabawy kryje się jednak potężna dawka wiedzy i umiejętności interpretacji sztuki, bo autorka jasno pokazuje, że nasze interpretacje nie zawsze są trafne, przez co tracimy naprawdę wiele.
Książka lekka i przyjemna w odbiorze, dająca przy tym sporo wiedzy i czystej radości. Cała średniowieczna sztuka po przeczytaniu jest już inna, bo ja zaczynam rozumieć i widzieć nie tylko dziwne obrazki. „Me(m)diewistyka” niesamowicie uświadamia i pokazuje, że nie średniowiecze było dziwne, tylko współcześnie jest nierozumiane, a szkoda.
April 30, 2026
Czy epoka średniowiecza rzeczywiście była zacofana i najciemniejsza w całej historii? Taka opinia pokutuje już od czasu renesansu, ówcześni twórcy chcieli odciąć się w ten sposób od swoich poprzedników. A, jak wiemy, kłamstwo powtarzane wiele razy koniec końców staje się prawdą...
Dziś średniowiecze odkrywane jest na nowo, a dawne "prawdy" zostają obalone. Zainteresowaniem cieszy się zwłaszcza sztuka, która w swojej dziwności niejednokrotnie bywa urzekająca (mem jajkoń bawi nadal). Przybliżyć współczesnemu czytelnikowi tę niezwykłą sztukę chce Zofia Załęska w książce "Me(m)diewistyka. Cudownie dziwna sztuka średniowiecza". Autorka posiada ogromną wiedzę, tłumaczy co, jak i dlaczego wygląda tak, a nie inaczej. Podpowiada klucze interpretacyjne, ułatwia zrozumienie symboliki kryjącej się nawet w pozornie nieistotnym ptaku widocznym na obrazie. Co mi jednak przeszkadzało, by w pełni zachwycić się "Me(m)diewistyką"? Język. Nie przepadam za tak bezpośrednim tonem zwracania się do czytelnika. Wolę, gdy między nadawcą a odbiorcą istnieje pewien dystans. Zbyt mocne uwspółcześnienie tekstu sprawia też, że książka szybko się przedawni w odbiorze, a szkoda, bo zawiera w sobie mnóstwo cennej wiedzy.
Dziś średniowiecze odkrywane jest na nowo, a dawne "prawdy" zostają obalone. Zainteresowaniem cieszy się zwłaszcza sztuka, która w swojej dziwności niejednokrotnie bywa urzekająca (mem jajkoń bawi nadal). Przybliżyć współczesnemu czytelnikowi tę niezwykłą sztukę chce Zofia Załęska w książce "Me(m)diewistyka. Cudownie dziwna sztuka średniowiecza". Autorka posiada ogromną wiedzę, tłumaczy co, jak i dlaczego wygląda tak, a nie inaczej. Podpowiada klucze interpretacyjne, ułatwia zrozumienie symboliki kryjącej się nawet w pozornie nieistotnym ptaku widocznym na obrazie. Co mi jednak przeszkadzało, by w pełni zachwycić się "Me(m)diewistyką"? Język. Nie przepadam za tak bezpośrednim tonem zwracania się do czytelnika. Wolę, gdy między nadawcą a odbiorcą istnieje pewien dystans. Zbyt mocne uwspółcześnienie tekstu sprawia też, że książka szybko się przedawni w odbiorze, a szkoda, bo zawiera w sobie mnóstwo cennej wiedzy.
April 21, 2026
Bardzo przystępnie i przyjemnie napisana. Autorka zastosowała taki styl, że czytając ma się wrażenie, że słucha się koleżanki ,która opowiada ci o swoich zainteresowaniach.
Jeśli ktoś choć trochę interesuje się historią to pewnie część wiedzy zawartej w książce będzie dla niego znana ale moim zdaniem i tak warto do niej sięgnąć ,by dowiedzieć się paru dodatkowych ciekawostek lub by poszerzyć swoją wiedzę o nowe konteksty.
Dla tych którzy nigdy wcześniej nie interesowali się tematem to powyższa książka będzie idealnym startem i wprowadzeniem w epokę.
Jeśli ktoś choć trochę interesuje się historią to pewnie część wiedzy zawartej w książce będzie dla niego znana ale moim zdaniem i tak warto do niej sięgnąć ,by dowiedzieć się paru dodatkowych ciekawostek lub by poszerzyć swoją wiedzę o nowe konteksty.
Dla tych którzy nigdy wcześniej nie interesowali się tematem to powyższa książka będzie idealnym startem i wprowadzeniem w epokę.
Displaying 1 - 5 of 5 reviews